Pheeeew. These days had been dreadful. Iunno where to start honestly. Haha! Hmm, let me just give you a recap on our field trip :-)








I was picked-up by Chay and others here in my house around 5:30-ish am. I was really panicking because according to our estimated itinerary, we were leaving at 5:30am. I was up by 3:30am kaya feeling ko super aga gising ko. Naka-tae na nga ako e. LOLS. Then yun, Chay's driver was speeding up in the high way para makahabol kami. And yes, talagang nakahabol kami. Around 6 na kami nakarating ng AC and guess what kung anong oras kami umalis? 7:15am. Freak. Nakakainis. Haha. Dami din kasing late that's why :)
Me and other late comers were supposed to be seated at bus 1 pero may naramdaman kaming hindi maganda na nagsstart sa letter B! Haha so bumalik kami sa bus 2 kasama blockmates at pinagsiksikan ang sarili. I was seated at the center of my barkada and mahn, my back hurt kasi super 90 degrees yung sandalan ba. Mahirap magslouch haha. Hindi kami nagsisi sa pagsiksik namin sa bus 2 kasi soooper fun as in :) Nandun pa profs namin :)
So we arrived at Dolores, Quezon around 11am already. Kinausap kami ng mayor and other Rizalistas. Then yun nagpunta kami sa chapel ng Rizalistas. Do's and dont's tas akyat na sa bundok ng Banahaw. Mainit tae sinasabi ko sa inyo.
Then yun ikot-ikot. Kain lunch. Pwede magfast forward?
After lunch dinala kami sa Judicial cave. Pinaniniwalaan na kapag pinasok mo daw yung cave na yun na duguan, makasalanan ka daw. Ang kapal ko at sinubukan ko. Tae, kung alam kong lang na ganun ka sikip dun hindi na ako sumubok talaga. Pero super fulfilling sa huli kasi hindi ko ineexpect talaga na magagawa ko yun. Papasok pa lang ang hirap. Pababa e. Then may part na super sikip rarrr. At yes, wala naman akong bahid ng sugat at dugo nung paglabas ko :)
Then after that sa Kalbaryo naman. Tae talagang KALBARYO talaga. Inakyat lang naman namin yung bundok 1 ng banahaw ng 2pm ng tanghali! Tae. Gusto ko sana umakyat hanggang tuktok kaso sobrang init talga tska nakakatamad bumaba! So yun, nung ma-reach namin ni Ade yung more than half, bumaba na kami. Nadulas ako. Sakto pwet ko e haha.
After that, yung long-awaited falls na! Ligong ligo na yung mga tao sa sobrang pagod. Pero bago ka makarating sa talon medyo mahaba-habang hagdan ang tatahakin mo. Tipong 268 steps lang naman. Haha. Pero prizing naman yung pagbaba. Malamig yung water pero masarap. Fresh water kasi e. Natanggal stress ko at pagod ko promise. So siyempre dahil mahaba ang paakyat, malamang mahaba at mas mahirap ang paakyat. Lols. Then yun nagpalit ako ng damit sa bus :-)
7pm na kami nakaalis ng Quezon. Stop-over sa SLEX for dinner. Nakarating kami ng AC mga 11pm na. Hinatid ako ni Kuya Patrick (yeeessss feeling kapatid lang e). haha yun lang.
Pag gising ko the next day. Wow, bigat ng pakiramdam. Mga muscles at buto ko masakit. Sobrang pagod ba hahaha. Dapat gagawa ako ng powerpoint for Psych pero wala. Nagkatamaran ba. Hahaha.
*******
Wala ako sa school ng morning ng Valentines. Interview ko na kasi para sa kumuha ng U.S. Visa. Medyo kinakabahan ako kasi baka hindi ako mabigyan. Pero sabi ni Sam, mabait daw U.S. Embassy kasi binigyan siya ng 10 years. Sabi din ng mami ko most likely bibigyan ako dahil Assumption ako at kilala nila AC. Hayuuuup.
Excited na ako sooooper FEBRUARY 18!!! WEEEEEEEEE makukuha ko na dSLR ko beybeh! Dapat bibili din ako ng lomo cam, courtesy of Jayu kaso tae from 2k biglang 2.5k na. Asa boy. Wag na lang. Kung matuloy ako sa summer, sa states nalang ako bibili. Hahaha.
Sige na alis na ako. Groggy na ako pero mag-aaral pa ako ng Pinoy. Wenk.
babayooooooooooooooooooooooooooooo!